Tepe Mehmet'in Alâmetleri

Mustafa Özbilge

Bazı insanlar bir şeyleri bozulduğunda paniğe kapılır. Hatta kelimenin tam anlamıyla panik-atak geçirir. “Eyvah, kombi F verdi! Priz yerinden çıkmış, kablolar sallanıyor! Ütüden bir koku geldi, hemen fişi çektim. Bütün kanallar kayboldu? Çanağı mı değiştirsek? Kumanda çalışmıyor, sensor görmüyor beni…”
***
Toplum dediğimiz yapının ihtiyaçları bitmiyor. Kışın suyu donar, kaloriferleri bozulur. Yazın vantilatörü yanar, kliması soğutmaz. Modern dünyada karmaşık teknolojik aletlerle çepeçevre kuşatılmış durumdayız. Her gün başka bir aletin nazını çekmek zorunda kalırsın. Hatta bazen eşyalar anlaşıp hep beraber bozulurlar. Çamaşır makinesinin kurutmaya geçmediği gün, bulaşık makinesi de su almaz. Saç kurutma makinesi yandıysa, fırın çalışmaz. Her gün biri, bir arıza verir.

***
Kim tamir edecek?
***
Küçük yerlerde her şeyden anlayan birine ihtiyaç olur. Büyük şehirdeki gibi televizyona televizyoncu, klimaya klimacı, kombiye kombici bulamazsın. Bu sebepten o bir tek usta çok değerlidir insanlar için. Boş zamanı, gecesi gündüzü, pazarı, tatili ve saati yoktur. Aranır... Senin gibi evi, ailesi, çocukları olabileceği düşünülmez. Tatil yapmaz, hasta olmaz, dinlenmez… Her şeye cevap veren peygamber gibi bu ustaların peşini bırakmayız. Telefonu açmazsa sitem ederiz üstelik.
***
Biz Mehmet’le komşuyduk. Üç dört yaş küçüktü benden. Kırmızı yanaklı, tombulca bir çocuktu. Çehresi hep bir tebessümdü. Bu yönü anne tarafına benzerdi. Tertipli düzenli, disiplinliydi. Bu yönü de baba tarafına benzerdi. Mahallede top oynardık, bisiklete binerdik, değirmen suyuna girerdik. Kendisini sevdirmek için çaba harcamazdı; ama içinden gelen yardımseverlikten kaynaklanan girişkenliği, henüz çocukken konu komşunun sevgisini kazandırmıştı ona.
***
Sonradan ben kasabadan çıkınca Mehmet, kısa zamanda nasıl olduysa pek çok teknik bilgi edinip tecrübe kazanmış. Biz teorik, ele avuca gelmez şeylerle uğraşırken o hayatın içine dalmış, kendini birçok sahada geliştirmişti. Bizim derneğin faaliyetlerinde teknik sorumlu olarak daima Mehmet’i çağırıyorduk. Mehmet tamam dediyse iş yükümüzün yarısı hafiflerdi. Mikrofon, hoparlör, bilgisayar, ses, ışık, görüntü gibi bütün teferruatları yüklenirdi. Sadece bizim işlerimizi değil; resmi bayramlarda, dini törenlerde sahne arkasında görünmeyen el hep Mehmet’ti. Hangi işten anlamıyordu ki? Taraklılı’nın tabiriyle o, İsviçre çakısı gibi kilitlendiğimiz her zor durumu açabiliyordu.
***
Normalde insan ilişkilerinde utangaçtı. Yani uzun uzun konuşmaz, kısa cümleler kurardı. Düğünlerde kamera çekimleri yapıyor, org çalıp şarkı söylüyordu. Gerçi düğünlerde şarkı söylemesi beni hep şaşırtmıştır. Mizacı başkaydı çünkü. Belki de ben yanlış tanıyordum. İçinde müziğe dair o şen havayı yakalayamamıştım. Her neyse… Rızka sebep olacak bu işe de el atmış. Aranan olmuştur.
***
Mehmet; dededen, babadan esnaflığın içinde pişmişti. Merhum babasıyla arkadaş gibiydi. İnsan ilişkilerinde dengeliydi. Bir ustayla yaşanabilecek en büyük sorun, dürüstlüktür. Mehmet, bir ustaya en çok yakışan elbiseyi üstünden hiç çıkarmadı: Dürüstlük elbisesi... Bir arkadaşımız, oğlunun sünnet cemiyetinde çalması için Mehmet'le anlaşmış, ama cemiyetten iki gün önce Mehmet'in babası Foto Metin vefat edince arkadaş, bu durumda Mehmet'ten tabii ki bir şey beklememişti. Oysa Mehmet sözünü tutmak için kendi yerine Adapazarı'ndan müzik ekibi getirtmiş. Şehirden ekip getirtmek pahalı olur, yol parası ve diğer giderler... Mehmet arkadaşla anlaştığı ücret neyse onu almış. Adapazarı'ndaki ekibin ücret farkını da kendisi ödemiştir.
***
Gün boyu çalışıp yorulmuş Mehmet’in, gece olunca uyuduğunu sananlar yanılıyorlar. Gecenin bir yarısı bir hastanız varsa… Acilen ilaç almak için nöbetçi eczaneye gitmişseniz… Mehmet’i yine karşınızda görürdünüz. Eczacı eşine burada da refakat eder. Hastaları önce o buyur ederdi. Beni asıl şaşırtan şey, Mehmet’in aldığım ilaçlar hakkında da bilgi vermesiydi.
***
İşaretlerden yola çıkarak o işareti koyanı bulabilirsin. Bu sebepten âlem dediğimiz o büyük varlığın alâmetleri doğru okunduğunda yani ilimle ilişkilendirildiğinde, bağlantılar bizi âlemlerin Rabbine götürür. Bugün Mehmet’in alâmetleri Taraklı’da her evde duruyor. Bozulduğunda çöpe atamadığınız ve bugün hâlâ kullandığınız soğuk teknolojik aletlere, Mehmet’in sıcacık yüreği maharetli parmakları dokundu. Unutmayın!