Gazetecilikte 38 Yıllık Onurlu Serüven

İzzettin KÖMÜRCÜ

Daktilo Seslerinden Dijital Manşetlere: Benim 38 Yıllık Serüvenim

38 yıl… Bir ömre sığabilecek kadar uzun, ama bir deklanşör sesi kadar kısa aslında. Gazetecilik kariyerim boyunca daktilo seslerinden dijital manşetlere uzanan bu yolculuk, benim için sadece teknik bir başarı değil, zamanın ruhuna tanıklık ettiğim duygusal bir serüven oldu. Kalemimle, kağıdımla ve vizörümle hakikatin peşinde geçen bir ömrü geride bırakmanın gururunu yaşıyorum.

Bir Ömrün Manşetle İmtihanı

Bu uzun soluklu yolculukta kalemlerim, daktilolarım ve fotoğraf makinelerim sadece birer araç değil, hayatımın her anına eşlik eden sadık yol arkadaşlarım oldu. Elime aldığım her bir kalem ve not defteri, yılların yorgunluğunu ve yaşanmışlıklarını taşıyor. Tozlu yazı masaları, mürekkep lekesi olmuş parmaklar; aslında benim hayat hikâyemin fiziksel birer yansıması haline geldi. Yazdığım her haber, yaptığım her röportaj toplumun hafızasına kazıdığım birer mühür niteliği taşıyor.

Fotoğraf Makinelerim ve Sessiz Tanıklıklar

Her biri birbirinden kıymetli fotoğraf makinelerimle geçen bu yıllar, sadece görüntüleri değil; anıları, duyguları ve zamanın kendisini sakladı içimde. Onlar benim için sadece birer makine değildi… Her birinin ağırlığında ayrı bir hikâye vardı. Yağmur altında ıslanmış kareler, güneşin altında solmuş kayışlar, sayısız yolculuğun yorgunluğunu taşıyan gövdeler… Hepsi benimle yaşadı, benimle yaşlandı. Her bir makine, biriktirdiğim anların en sadık tanığı oldu.

Teknolojinin Değişimi ve Kalıcı İzler

Dijitalleşen dünyada habercilik teknikleri hızla değişse de, eski daktiloların ve kağıt kokusunun bıraktığı duygusal izler bende hiç silinmedi. Bazı yol arkadaşlıkları, üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin eksilmez; aksine, yıllar geçtikçe daha derin ve anlamlı bir boyut kazanır. Daktilo tuşlarının sesi, bugün bile bende en doğru haberi yazma heyecanını tetikliyor. Teknoloji ne kadar gelişirse gelişsin, o eski ruhun verdiği heyecan her zaman baki kalıyor.

Manşetlerden Bakılan Bir Ömür

Şimdi geriye dönüp baktığımda, bu 38 yılın aslında biriktirilmiş kıymetli anlardan ibaret olduğunu fark ediyorum. Belki artık eskisi kadar sık basılmıyor o deklanşörlere, ama her birinin içimde bıraktığı iz hâlâ capcanlı. Gazetecilik benim için sadece bir meslek değil, bir yaşam biçimi ve geleceğe ışık tutma çabasıdır. Bu yolda bana eşlik eden tüm kalemlerime, makinelerime ve okurlarıma minnettarım. İyi ki vardınız… İyi ki birlikte baktık hayata.