İzzettin KÖMÜRCÜ Dıngıldak Masa

17 Ağustos Depremi ve Taraklı’da Anma Eksikliği !!!

17 Ağustos 1999 gecesi saat 03.02’de yaşanan Marmara Depremi’nin üzerinden 27 yıl geçti. O gece binlerce insanımızı kaybettik; Sakarya yerle bir oldu. Gölcük’te, İzmit’te ve depremin yaşandığı birçok yerde Taraklılı hemşerilerimizi de kaybettik. Günlerce enkaz başında “Sesimi duyan var mı?” feryatlarını unutmadık, unutmayacağız.

Taraklı’da deprem hissedilmiş, büyük bir hasar yaşanmamış olsa da birçok hemşerimiz farklı illerde hayatını kaybetmiştir. Bu nedenle 17 Ağustos, Taraklı için de unutulmaması gereken acı bir tarihtir.

Sakarya Kent Meydanı’nda ve bazı ilçelerimizde anma programları düzenlenirken, bu yıl Taraklı’da deprem şehitlerimizi anmaya yönelik herhangi bir program yapılmamış olmasını üzüntüyle karşıladım. En azından ilçe mezarlığında yapılacak sade bir anma programı, hayatını kaybeden hemşerilerimizi hatırlamak ve gelecek nesillere deprem gerçeğini anlatmak adına anlamlı olurdu.

17 Ağustos’u unutmamalı, deprem gerçeğini her zaman canlı tutmalıyız. Depremde hayatını kaybeden tüm vatandaşlarımızı ve hemşerilerimizi rahmet, saygı ve dualarla anıyorum. Mekânları cennet olsun.

** ** **

Ölüm Dediğin Nedir ki…

Ölüm dediğin nedir ki… Bazen hiç beklemediğin bir anda gelir ve insanın yüreğine tarifsiz bir sızı bırakır.

Önceki gün, çok sevdiğim ve kıymet verdiğim bir dost büyüğümün sürpriz bir şekilde vefat haberini aldım. Daha birkaç gün önce telefonda konuşmuş, sohbet etmiştik. Sesi, sözleri, samimiyeti hâlâ kulaklarımda.

Çok iyiliksever, sessiz, mütevazı ve mazlum bir insandı. Kimseye yük olmadan, gönül kırmadan yaşayan güzel insanlardan biriydi. İnsan bazı insanların kıymetini, onları kaybedince daha derinden anlıyor.

Ölüm gerçekten ne kadar yakın, hayat ise ne kadar kısa… Dün konuştuğumuz insanın bugün aramızda olmaması, hayatın ne kadar büyük bir emanet olduğunu bir kez daha hatırlattı bana.

Kendisine Allah’tan rahmet, ailesine ve sevenlerine sabır diliyorum. Mekânı cennet olsun. Bazı insanlar aramızdan ayrılsa da bıraktıkları güzel hatıralar ve gönüllerdeki yerleri hiç kaybolmuyor.

Hayatın bize ne getireceğini, yarının neye gebe olduğunu bilemiyoruz. Belki de bu yüzden sevdiklerimize güzel sözler söylemeyi, gönüllerini almayı ve “haftaya tekrar görüşmek dileğiyle” diyebilmeyi hiç ihmal etmemeliyiz. Çünkü bazen bir sonraki buluşma nasip olmayabiliyor.

Şimdilik köşemize burada veda edelim. Haftaya yeniden buluşmak, sağlıkla, huzurla ve güzel günlerde tekrar görüşmek dileğiyle… Rabbim hepimize sevdiklerimizle birlikte nice güzel günler nasip etsin. Kalın sağlıcakla, gönlünüzden iyilik ve güzellik hiç eksik olmasın.