Gözyaşı ve Mutluluk
Ağlayan birini gördüğünüzde üzülür ve hüzünlenirsiniz, kederini paylaşmak istersiniz derdine ortak olup acısına merhem olmak için can atar incimmiş yüreğiniz. Sebepsiz o gözlere yağmur bulutları düşmez bunu en iyi siz bilirsiniz. Güneşi bir an önce görsün diye dua edersiniz.
Gözlerin o damlaları yanaklarından akıtması ise bir mutluluğun işaretidir, ağlıyorsam gülmesini de biliyorumun kanıtıdır. Ağlıyorsam mutluluğun resmini çizebilirim demektir. Şuan üzülüyorsam sevincimi de mutluluğumu da doya doya yaşarım demektir.
Gözyaşı; Duygu insanıyım, bilgeleşmek için acıyı tatmam gerek demektir. Sonsuz yangın gelmeden acıya şifa olmaktır gözyaşı. Ve gözyaşı mutlulukla sevinçle aranıza giren dağları kaldırır. Doğacak güne, uyuyamadığınız gecelerinin sabahında parlayan güneşe daha güzel bakmaktır yürekten gelen kristal damlaları.
Mutlulukta, gözyaşıyla devamlı sulanırsa ebedi kalır.
O kristal, pırlanta değerindeki damlalar sayesinde güzel günlerin değeri artar. Mutluluğu daim kılmak için o damlacıkların sonunda çırpınır insan, çabalar aydınlığa merhaba demek için uğraşır.
Döktüğünüz gözyaşlarınızın kıymetini bilirseniz hiç ayrılmasınız mutluktan, doğruluktan, sevmekten ve en güzeli de seni seviyorum demekten. Seni seviyorum….çok…
Küçücük ellerimiz vardı, minnacık ayaklarımız, yürümesini bilmiyorduk ama ağlamayı ve gülmeyi öğrenmiştik. Tabi ilk önce ağlamayı, sonra büyüdük devam ettik ağlamaya, belki istemeden de ağlattık. Gülmenin ve mutlu olmanın değerini öğrenmiş yaş da olmalıyız hepimiz.
Parlayan gözlerinizdeki bulutlar siz güldükçe yağmura dönüşmesi dileğiyle.

