Fahrettin YILDIZ Vahyin Aydınlığında

Ölüm Korkusundan Dirilişe Uyanış

Aşağıdaki metin, video içeriğinden otomatik olarak özetlenmiştir.

Ölüm Korkusundan Dirilişe: İman, Onur ve Sorumluluk Bilinci

Bakara Sûresi’nin 243 ile 245. âyetleri, bizleri hayatın en temel iki gerçeğiyle yüzleştirir: İlahi takdirin işleyişi ve insanın bu akış içerisindeki sorumluluğu. Vaktiyle binlerce kişi olmalarına rağmen ölüm korkusuyla yurtlarını terk eden bir topluluğun kıssası aktarılır. Bu hadise ister tarihte birebir yaşanmış fiziki bir ölüm ve dirilme olsun, isterse savaştan ve görevden kaçarak zillete, esarete düşmüş bir kavmin manevi ölümü ve ardından uyanıp hürriyetine kavuşması olsun; neticede verilmek istenen ilahi mesaj değişmez. Korkunun ecele hiçbir faydası yoktur. Vazifeden kaçarak ölümden kurtulmanın yolu da yoktur.

Korkunun Esaretinden Onurlu Duruşa

Bir toplum ölüm ve mağlubiyet korkusuyla üzerine düşen mücadeleyi terk eder, hakkı ve adaleti savunmaktan geri durursa, kendi eliyle onurunu ve geleceğini teslim etmiş olur. İnsan için bağımsızlık ve özgürlük hayattır; esaret ve zillet ise ölümden farksızdır. Kur’an’ın bu kıssa üzerinden hedeflediği asıl gaye, inananları değerlerini korumaya hazırlamak, onları pasif ve edilgen durumdan kurtarıp onurlu duruşa çağırmaktır. Gücü ve imkânı varken meşru sorumluluktan kaçan fert ve toplumlar, korktukları akıbete daha feci bir şekilde uğrarlar.

İman Bilincinin İki Temel Unsuru: Can ve Mal ile İmtihan

Bu bilincin hayata geçirilmesinde iki temel unsur vardır: İnsan unsuru ve maddi boyut. İnsan unsurunun gereği, can korkusunu yenip Allah yolunda haksızlığa karşı durmaktır. Maddi boyut ise infak ve yardımlaşmadır. Âyette geçen karz-ı hasen (Allah’a güzel bir borç verme) ifadesi, Kur’an’ın muazzam pedagojik üslubunu yansıtır. Mülkün yegâne sahibi olan Allah, ihtiyaç sahibine veya hak davanın ikamesine harcanan malı bizzat kendisine verilmiş bir borç sayar. Allah, razı olduğu ameli işleyen kulunu adeta kendi huzurunda kabul ederek ona en büyük şeref payesini bahşeder. Yapılan hiçbir hayır zayi olmaz; Allah onu kat kat fazlasıyla karşılar. Rızkı daraltan da genişleten de O’dur; dolayısıyla fakir düşme kaygısıyla infaktan kaçmak da yersizdir.

Zaafiyetleri Aşmak ve Onur Payeleri

Muttakî, muhsin, salih ve sadık gibi vasıflar, insanın kendi bencil arzularını ve zaaflarını aşmasıyla ulaşılan birer onur payesidir. Can ve mal kaygısına hapsolan, madde dünyasında sıkışıp kalan insanın kendini aşması ve bu makamlara erişmesi mümkün değildir. Ebedilik inancını yitirenler, anlık korkuların esiri olurlar. Ölüm bir yok oluş değil, ebedi hayata irtihaldir.

Mülkiyet Zehirlenmesi ve İnfakın İyileştirici Gücü

Bugünün en büyük tehlikesi "mülkiyet zehirlenmesi"dir. Mülkiyet hırsıyla maddeye aşırı bağlanan insan, özgürlüğünü ve insanlığını kaybeder. İnfak, sadaka ve karz-ı hasen; insanı içten içe kemiren cimrilik ve haset hastalığının yegâne ilacıdır. İnfak etmek, insanın hayatında en çok kıymet verdiği şeylere başkalarını ortak etme iradesidir. Şayet bu ahlaki öz ıskalanır, ibadetler ve hükümler sadece kuru kurallara indirgenirse ameller gayesine ulaşamaz. İbadetin nihai hedefi insanı ahlaklı ve erdemli kılmaktır.

Aktif Sorumluluk ve İlahi Hesap

Kur’an, yerine göre vicdan, yerine göre ahlak, yerine göre de yasa olarak hayat ırmağına katılan canlı bir hitaptır. Gerçek mümin; sadece yaptıklarından değil, yapma imkânı varken bilerek göz ardı ettiği hususlardan da hesaba çekileceğinin idrakinde olan kimsedir. Nihayetinde hepimiz yaşadığımız hayatın hesabını vermek üzere Allah’ın huzuruna döndürüleceğiz. Kurtuluş; mazeretlerin arkasına sığınmakta değil, bu en üst derecedeki sorumluluk bilincini kuşanıp aktif bir özne olarak hayatın içinde yer almaktadır.